Od 1 stycznia 2027 roku maksymalna opłata miejscowa wzrośnie do 5 zł za noc, a na obszarach ochrony uzdrowiskowej do 5,50 zł. Jeszcze więcej, bo do 6,86 zł, będą mogły pobierać gminy uzdrowiskowe. Prezydent Karol Nawrocki podpisał ustawę, która zmienia nie tylko wysokość opłat, ale również zasady ich naliczania. Nowe przepisy obejmą turystów, kuracjuszy i osoby podróżujące służbowo.
Nowelizacja ustawy o podatkach i opłatach lokalnych została podpisana 15 października 2026 roku. Zmiany mają ułatwić samorządom pobieranie opłat od osób korzystających z noclegów. Dotychczasowe regulacje uzależniały możliwość ich wprowadzenia między innymi od warunków klimatycznych miejscowości oraz celu pobytu przyjezdnych. Od przyszłego roku część tych ograniczeń zniknie.
Nie każda gmina będzie jednak pobierać wyższe kwoty. Ustawa określa maksymalne stawki, natomiast decyzja o wprowadzeniu opłaty i jej wysokości pozostanie w kompetencjach lokalnych samorządów.
Opłata miejscowa i uzdrowiskowa w 2027 roku. Ile zapłacą turyści?
Największa podwyżka dotyczy podstawowej opłaty miejscowej. W 2026 roku jej maksymalna wysokość wynosi 3,46 zł za dzień pobytu. Od stycznia przyszłego roku limit wzrośnie do 5 zł za noc. To o 1,54 zł więcej. W miejscowościach znajdujących się na obszarach ochrony uzdrowiskowej górna granica wzrośnie z 4,89 zł do 5,50 zł. Natomiast maksymalna opłata uzdrowiskowa, pobierana w miejscowościach posiadających status uzdrowiska, zwiększy się z 6,67 zł do 6,86 zł.
Przy zastosowaniu najwyższych dopuszczalnych stawek turysta spędzający siedem nocy w miejscowości pobierającej podstawową opłatę miejscową zapłaci dodatkowo 35 zł. Dla dwóch osób będzie to już 70 zł. Tygodniowy pobyt w uzdrowisku może natomiast wiązać się z opłatą wynoszącą 48,02 zł od osoby. Nie będzie można jednocześnie pobierać opłaty miejscowej i uzdrowiskowej od tej samej osoby. Gmina, na której terenie występują warunki do stosowania obu należności, będzie musiała zdecydować się na jedną z nich.
Koniec wymogu czystego powietrza. Więcej miast będzie mogło pobierać opłatę
Jedną z najważniejszych zmian jest zniesienie wymogu dotyczącego korzystnych właściwości klimatycznych miejscowości. Dotychczas warunek ten ograniczał możliwość pobierania opłaty miejscowej przez samorządy, które nie mogły wykazać odpowiedniej jakości powietrza.
Od 2027 roku ten element nie będzie już przeszkodą. Gmina nadal będzie musiała posiadać walory krajobrazowe oraz odpowiednią infrastrukturę umożliwiającą korzystanie z noclegów. Na zmianę przepisów od lat czekał Kraków. Miasto już w 2017 roku przedstawiło propozycję reformy systemu opłat turystycznych na forum Związku Miast Polskich. Nowelizacja otwiera możliwość ponownego wprowadzenia takiej należności w stolicy Małopolski.
Krakowski magistrat zastrzega jednak, że podpis prezydenta nie przesądza jeszcze o rozpoczęciu poboru opłaty. Konieczna będzie odpowiednia uchwała Rady Miasta Krakowa, która określi również wysokość stawki. Dla samorządów opłaty od noclegów są dodatkowym źródłem dochodów. Mogą częściowo pokrywać wydatki związane z obsługą ruchu turystycznego, między innymi utrzymaniem infrastruktury i przestrzeni publicznych.

Opłata także za podróż służbową. Zmieniają się zasady naliczania
Nowe przepisy odchodzą od rozróżniania celu przyjazdu. Dotychczas opłata miejscowa była związana z pobytem turystycznym, wypoczynkowym lub szkoleniowym. W przypadku opłaty uzdrowiskowej uwzględniano również cele zdrowotne.
Od stycznia 2027 roku podstawą naliczenia należności będzie korzystanie z usługi zakwaterowania obejmującej co najmniej jedną noc. Nie będzie miało znaczenia, czy gość przyjechał na urlop, do pracy, na szkolenie czy na leczenie.
Regulacje obejmą hotele, pensjonaty, kempingi, schroniska, kwatery prywatne, apartamenty na wynajem oraz sanatoria. Warunkiem pobrania opłaty pozostanie jednak jej obowiązywanie na terenie danej miejscowości. Zmiana będzie szczególnie odczuwalna dla osób odbywających krótkie podróże służbowe. Sam zawodowy charakter wyjazdu nie będzie podstawą do uniknięcia należności.
Nowe obowiązki dla hoteli i właścicieli kwater. Wynagrodzenie za pobór opłat
Nowelizacja zmienia również sposób przekazywania pieniędzy do samorządów. Obecnie gminy mogą wyznaczać inkasentów odpowiedzialnych za pobieranie opłat miejscowych i uzdrowiskowych. Od 2027 roku obowiązek ten zostanie przypisany bezpośrednio podmiotom świadczącym usługi zakwaterowania. Właściciele i operatorzy obiektów noclegowych będą odpowiadać za prawidłowe pobieranie należności oraz przekazywanie ich do gminy.
Pojawi się także obowiązek prowadzenia rejestru opłat pobranych i niepobranych. Dla przedsiębiorców prowadzących hotele, pensjonaty czy wynajem krótkoterminowy będzie to dodatkowy element obsługi rozliczeń. Ustawodawca przewidział jednocześnie wynagrodzenie za wykonywanie tych czynności. Podmiot prawidłowo pobierający i terminowo przekazujący należności otrzyma co najmniej 10 proc. zebranej kwoty.
Przy opłatach wynoszących łącznie 10 tys. zł wynagrodzenie będzie więc wynosiło minimum 1 tys. zł. Pozostała część trafi do budżetu samorządu.
Zwolnienie z opłaty po 29 nocach. Nowe uprawnienia dla osób z niepełnosprawnościami
Zmiana przepisów nie sprowadza się wyłącznie do wyższych stawek. Rozszerzony zostanie również katalog osób, które nie będą musiały ponosić opłat. Jedno z nowych zwolnień obejmie osoby korzystające z zakwaterowania przez ponad 29 kolejnych nocy. Po przekroczeniu tego okresu opłata nie będzie należna za cały pobyt, a nie tylko za dni następujące po 29. nocy.
Rozwiązanie dotyczy między innymi pracowników sezonowych, osób czasowo zatrudnionych poza miejscem zamieszkania oraz uczniów i studentów korzystających z długoterminowego zakwaterowania. Z obowiązku zapłaty zwolnione będą również osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności, dzieci do 16. roku życia posiadające orzeczenie o niepełnosprawności oraz osoby z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności i dysfunkcją wzroku. Zwolnienie obejmie także jedną osobę towarzyszącą osobie z niepełnosprawnością.
Samorządy otrzymają ponadto możliwość różnicowania wysokości stawek oraz wprowadzania dodatkowych zwolnień. Kryterium może stanowić między innymi długość zakwaterowania, pora roku lub wiek gościa. Nowe zasady mają wejść w życie 1 stycznia 2027 roku. O tym, ile ostatecznie zapłacą osoby nocujące w poszczególnych miejscowościach, zdecydują rady gmin. Dlatego podwyższenie ustawowych limitów nie musi przełożyć się na jednakowy wzrost kosztów pobytu we wszystkich regionach Polski.



















